Erence Köyü’nün tarihi gelişimine bakıldığında köyün; Ermeniler tarafından kurulduğu anlaşılmaktadır.Bölge nüfusunun genelinin kürt olmasıyla beraber, Osmanlı Devleti’nin dağılma döneminde yayılma politikası olarak bölgeye Kafkaslardan ve Erzurum’un kuzey ilçelerinden Türk halkının yerleştirildiği; ancak Türk nüfusun bölgede barınamadığı ve zamanla diğer bölgelere göç ettiği görülmüştür.Günümüzde yaklaşık 10 hanelik bir Türk nüfusunun varlığı söz konusudur.
      Köyümüzün eski adının Hırt olduğu ve halk arasında hâlâ bu ismin yaygın olarak kullanıldığı görülmektedir.Köy yeni ismini de( Erence ) ;köyün kuzeyinde mezarının bulunduğuna inanılan bir evliyadan almıştır.

Köyümüz Erzurum’un güneyinde, Hınıs ilçesinin doğusunda, Karayazı Dağlarının güney eteklerinde yer almaktadır.Köyün batısında Ovakozlu Köyü, güneyinde Gürçayır Köyü bulunmaktadır.Köyümüz Erzurum il merkezine yaklaşık 170 km. Hınıs ilçe merkezine 28 km. uzaklığındadır.
      Köyümüz bir ova köyüdür ve arazisi geniş ve sulanabilir durumdadır.Büyük ve küçük meşe diye adlandırılan bölge köyün yaylaları durumundadır.

 Köyümüzün nüfusu yaklaşık 1200’dür.Köyde 150-160 hane bulunmaktadır.Evlerin çoğunluğu taş ve topraktan yığma durumdadır.Evler genellikle çok odalı değildir ve bireylerin kendilerine ait odaları yoktur.Evlerde yakacak olarak hayvan dışkısından yapılan tezek ve tutuşturma aracı olarak geven adı verilen bitki kullanılmaktadır.
      Köyde sekiz yıllık zorunlu eğitim yapan 4 sınıflı bir okul bulunmaktadır.Okulun 300 civarında öğrencisi vardır.Ayrıca köyümüzde bir sağlık ocağı bulunmaktadır.Fakat personelsizlikten dolayı şu anda kapalıdır.Köyde devlete ait başka yapı bulunmamaktadır.
      Köyümüzde haberleşme,elektrik ve su problemleri bulunmamaktadır.Zaman zaman sorunlar yaşansada bu sorunlar kısa sürede giderilmektedir.Köyün bütün evlerinde su içeride olup, tamamına yakınında telefon bulunur.Ayrıca köyümüzde cep telefonu kullanma imkanı da bulunmaktadır.
      Köyümüzün kuzeyinde ziyaret adı verilen ve bir evliyanın mezarının olduğuna inanılan bir kabir bulunmaktadır.İlkbahar ve yaz aylarında mesire yeri olarak kullanılan bu bölgeye çevre köy, ilçe ve ilden ziyaretçiler gelmektedir.Bu ziyaretin köyümüze getirdiği ekonomik bir katkı yoktur.
      Köy halkının dini inançları kuvvetli olmakla beraber; bu inançlar hurafe ve tutucu geleneklerle birleşerek kendini bağnaz bir yapıda ortaya koymaktadır.Köy halkının çoğunluğu Şafi mezhebine tabidir.Türk ailelerinin Hanefi mezhebine bağlı oldukları görülmektedir.
      Köyün eğitim düzeyi oldukça düşüktür.Eğitimi geliştirmeye yönelik bazı fevri hareketler yaşansada durum ilerisi için pek iç açıcı değildir.Kız öğrencileri zorunlu öğrenim dışında okula gönderilmemektedir.Hatta zorunlu öğrenimini bağnaz düşünceler sebebiyle tamamlamayan kızlar da bulunmaktadır.Erkek öğrenciler için durum değişiklik arzetsede durum kızlarınkinden pek farklı değildir.Erkek öğrencilerin çoğunluğu en azından zorunlu öğrenimlerini tamamlamaktadırlar.Ayrıca köy halkı camiye gösterdiği ilginin çeyreğini dahi okula göstermemektedir.  
      Köyümüzde ataerkil aile yapısı mevcut olmakla beraber geniş aile türü yaygındır.Bu yaşayışın gereği olan büyüğün sözü kavramı her zaman ve her yerde kendini göstermektedir.Küçüklerin ev yönetiminde sözü geçerli değildir ve büyüklerin sözlerini dinlemek zorundadırlar.Kızlar zaten evde misafir olarak görülmektedir.Evlilikler genellikle tanıdık aileler arasında yapılmaktadır.Köy halkı arasında genellikle Kürtçe konuşulur ve zorunlu olmadıkça Türkçe konuşulmaz.Bunların dışında bölge genelinde görülen misafirperverlik bu bölgede de takdire değerdir.